Bunu Yapmak Yürek İster!
Bazen… Bitti deriz, bitti! Ve yakarız tüm gemileri…
Geriye dönüş yoksa ben… Ben son vereyim, yok edeyim sonuncu ihtimali
Ümit duymayayım artık filizlenir mi diye
Bitti işte gözümle göreyim, kabulleneyim! Ümidiyle…
Yakarız resimleri, atarız, bize onu hatırlatan… Her şeyi
Hatta mümkün olsa… Değiştiririz evimizi, yaşadığımız şehri
Bunların hepsini yaparız, bitti diye… Bitti!
Bitmiş midir gerçekten?
Bitiş nedir aslında, bilir misin?
Bu dünya da tek bir bitiş vardır, adı: ölüm!
Peki, ölenin ardından resimler yırtılır, elbiseler yakılır mı?
Hayır, değil mi? Hayır…
Ne gerek var ki yırtmaya ya da yakmaya… Zaten bitmiştir, bitmiş!
Gerek yoktur ispata… Gerek yoktur… Yoktur artık, ölen gibi, ölüm gibi yoktur !
İspat! Farkında olmasak da hayatımızda o kadar önemli bir yer kaplıyor ki
Nasıl mı? Güven ve ispat, siyah ile beyaz gibidir adeta
Birinin yok oluşu diğerinin varlığıdır…
Nerede olursak olalım, eğer bir şeyleri ispata çalışıyorsak bilelim ki orada güven yoktur!
Ve biz! Ne yaparsak yapalım boşunadır, boşuna…
Bir gün… Minicik bir an! Bir şeyler… Ya da birileri
Yaptıklarımızın hepsini yerle bir etmek için pusuda beklemektedir!
O anı geciktirmek için hayatını feda edenler bile var…
Hani derler ya: “Ne şehit ne gazi, pisi pisine gitti Niyazi!” diye…
Gidenler savunamaz kendilerini, ardındakilerde de güven olmadığı için inanmazlar ki fedakarlığa
Fedakarlık, canına mal olsa bile… İnanmazlar! Oysa, o canını feda etti, inandırmak için… Canını… Ama nafile… Neden mi? güven yok, güven!

Bilmeliyiz ki biz bitti diye yakıyorsak gemileri,
Bizde de kendimize, bittiğine ya da bitirdiğime dair güven yoktur ki ispat çabamız vardır!
İspat varsa güven yoktu hani… Siyahla beyaz gibi
Nihayetinde, bitmemiş bir şeyler vardır hala ki uğraştırıyor bizi…
Enerjimizi, düşüncemizi, zamanımızı alıyor. Olmayan biten bir şey bunu yapabilir mi?
Yapamaz değil mi? olmayan biten ne yapabilir ki?
Matematikte sıfırın etkisiz eleman olması gibi. Öte yandan yine sıfırın, yutan eleman olması gibi…
Yani dostlar, sıfırın nerede, rakamın sağında veya solunda, Ya da hangi işlevin içinde olması gibi
Bitti dediğimiz durumda bizim nerede, nasıl, ne şekilde ve hangi eylemin içinde olduğumuzdur,
Önemli olan….
“Amaaaan bunları düşünecek beyin mi var insanda, o bitti dediğimiz an ki acılı durumda” Derseniz!
Evet! İnanın! Ve insanın en çok, zor zamanlarda pratik ve hızlı düşünebildiğini asla unutmayın…
Beyin ve insan çözülemeyecek kadar mükemmel bir alemdir!
Her insan,
Tam da bitti dediği anda bambaşka bir hayat ve insan olmakla karşı karşıyadır… Nasıl mı?
Bir yol düşünün mutlulukla ve hızla ilerliyorsunuz arabanızda…
Aniden karşınıza keskin bir viraj ve gidilebilecek üç ayrı yol çıkıyor…
İşte bitti dediğimiz ve bitmiş olduğuna kendimizi inandırmak
İçimizdeki ümitleri yok etmek için enerji sarf ettiğimiz o an, virajda üç yoldan birine girdiğimiz andır!
Peki, hangisine mi gireriz de bunları yaparız?
Elbette ki ana yol olarak görünen ve herkesin girdiği yol olduğunu düşündüğümüz
Ana yol olduğu için aklımızdaki bilgilerle güven duyarak girdiğimiz yoldur.
O an düşünemediğimiz nedir biliyor musunuz?
Her ana yoldan hedefe gitmek için bir ara yola girmek zorunda olduğumuz gerçeği!
İşte bu gerçeği, kolaya kaçmak adına göz ardı etmemiz, bize
Aynı durumları tekrar tekrar yaşatan bir durum olarak geri döner…
Nihayetinde biz, hayatımızda kaç defa bitti deyip ağlayan ve resimleri yırtan olmaktan kurtulamayan bir garip oluruz…
Kurtulmak için ne mi yapalım?
Bitti deyip ağladığımızda, resimleri yırtmak, hatıraları atmak yerine
İçimizde, bitmedi diyen o ümidin susacağı anı bekleme cesaretini gösterelim…
Bu,
Zordur!
Çok zordur!
Hiçbir şey yapmadan eli kolu bağlı beklemekten de beterdir
Ancak bu!
Hayatın bize öğretmek istediği dersi bir defada anlamak için sırada oturması gereken ve sınıfı terk etmeyen öğrencinin kazanması gibi kesin ve tek çözümdür!
Sokakta, bahçelerde çocuklar oynarken bazı çocukların sıralarda oturup sabırla geleceğini düşünmesi
O çocukları ilerde nerelere getirmez mi?
Büyük liderler hep böyle yetişmez mi?
O virajda kolay araç kullanılan ana yol yerine, bozuk ara yola girmek akıl karı değil gibi görünse de
İnanın bana yürek karıdır!
Bunu yapmak yürek ister…
Yüreğiniz varsa bitti derken resimleri yırtmayın, olur mu?

Şahnaz Aras
Çocuk Gelişimi Eğitimcisi