Seven, Sevdiğinin Rengine Bürünmezse Sevmiş Olmaz ki!
Sözün bittiği yerde olmak…
Çalınacak kapıların kalmadığı
Gidilecek insanların bittiği
Konuşulacak kelimenin olmadığı
Kısacası
Sözün bittiği yer burası
Acı mı?
Gözyaşı mı? Ne derseniz ala sı var
Ama artık onların da akışı durmuş…
Sessizliğe gömülmüş
Sanki her yer aynı
Her yer hiç bir yer olmuş, herkes hiç kimse
Zaman durmuş
Sen!
Sen kimsin peki?
Aynaya baktığında ne görüyorsun?
Sen misin oradaki
Öyle boş boş bakan
Yoooo
Onu tanımıyorsun
Sen seni kaybetmişsin
Farkında değilsin…
Şikayetci misin?
Olacak halim mi var? Desene
Onu da demiyorsun, … Peki…
Ama biliyor musun?
Dışarıda yeni bir gün doğuyor
Kuşlar uçuyor
Dereler akıyor
Zaman desen
Senin için dursa da
Aslında devam ediyor
Yani dostum, Hayat devam ediyor…
Deyince
Başını kaldırdı ve yüzüme baktı
O, o gözler, tanıdığım insanın gözleri değildi sanki…
Kan çanağı gibiydi ama o bakışlar onun değildi!
Az önce toprağa emanet ettiği sevdiğinin bakışları vardı o gözlerde
Çok şaşırmıştım
Nasıl olabilirdi bu? Nasıl?
O an her şeyi unutup şaşkınlıkla sordum:
Sen! Sen bana nasıl baktığının farkında mısın? Sen! Sen O (derken mezara baktım) olmuşsun…
Sen, sen değilsin!
Nihayet günlerdir açmadığı ağzını açıp şöyle dedi:
“Seven, sevdiğinin rengine bürünmezse sevmiş olmaz ki!…”
Üç gün…
Tam üç gün o arkadaşımdan bir an ayrılmamış ve tek kelime konuşmasını beklemiştim
Sürekli konuşarak aramızda kalmasını sağlamak için olmadık şeyler söylemiştim
Üç günün sonunda
Tek bir cümle ile bana, sevgiyi
Hayatı
Kendini
Halini
Kısacası her şeyi özetlemişti…
Seven sevdiğinin rengine bürünmezse sevmiş olmaz ki…
Sevgi
İstenildiği kadar
Günümüzde yok densin,
O densin, bu densin, şu densin… Sevgi var!
Sevgiyi yaşayanlar hep vardı yine var olacaklar…

Bu cümle öyle birinin ağzından çıkıyordu ki
10 yıl önce bana sorsaydınız;
En bencil,
En materyalist,
En gamsız,
En kuralcı
Arkadaşınız kim? Diye… İnanın hiç düşünmeden
Diyebileceğim bu arkadaşımdı!
Şimdi, O’nun bu büyük değişimini görmek şaşırtmıştı
Düşündüm!
Onu bir başka insan yapabilen güç ne idi?
SEVGİ!
Bu kadar büyükse
Sevgi’nin önünde eğilinmeliydi…
Eğilinmeli!

Şahnaz Aras
Çocuk Gelişimi Eğitimcisi