İnsanoğlunun tüm yaşamı boyunca, psikolojik olarak varlığını bildirmek ve bu durumun kendisine geri bildirimine ihtiyacı vardır.

Bu ihtiyaç içindeki insan, sözlü veya sözsüz çeşitli iletişim yollarına kaçınılmaz olarak başvurur. Her türlü iletişim insanın psikolojik gereksinmelerinin sonucudur. Kendisini tanıması, tanıtması ve dönüt olarak kendini değerlendirmesinde bu iletişim süreçleri önemli rol oynar.

Kişiler arası iletişimle ilgili olarak yapılan tanımların buluştuğu nokta bu iletişimin psikolojik nitelikli bir bilgi alışverişi olduğu yolundadır. Evrim merdiveninin en üst basamağında bulunan insan jest ve mimikleri en iyi kullanan, gelişmiş refleks ve içgüdülerinin yanında dili de içine alan çok karmaşık öğrenilmiş davranışlarla iletişim yapan yegane varlıktır. Ancak düşünürken, konuşurken, yazarken, dinlerken sürekli olarak, sembollerden oluşan dili kullanmaktayız. (Psikodrama serüveni)

Bizler kendimizi ifade edip, başkalarını anlayabildiğimiz sürece yaşamımızın zenginleştiğini hissederiz. Sürekli olarak vermek istediğimiz mesajı karşımızdakine istediğimiz biçimde aktarabilmek ve karşıdan beklediğimiz tepkiyi alabilmek çabasına gireriz. Bu yaşam boyu süren iki yönlü alışveriştir.

İçinde bulunduğumuz ve yoğun temposunun yanı sıra performansımızı yüksek tutmakla sorumlu olduğumuz kurumsal iş yaşamlarımızda iletişim kurabilmenin önemi tartışılmaz. Bu süreçte herkes birbirinden farklı ruh halindeyken bile birbirini anlayabildiği takdirde verim artmaktadır. Bazen öyle yoğunluğun içerisine dalıyoruz ki yabancılaşabiliyoruz ve iletişim kurmakta sorunlar yaşıyoruz.

İletişim sorunlarının başlangıç noktası bireysel olarak ele alındığında birçok başlık ortaya çıkmaktadır. Kişilerin iletişim engellerini anlayabilmeleri için kişisel bazda, kendi içlerine yolculuk yapıp sorgulamaları, gerçekte neyi isteyip istemediklerini bulmaları kaçınılmaz çözüm yoludur.

İletişimde yaşadıkları sorunlar için karşı tarafı suçlamak yerine kendilerine ayna tutarak neyi değiştirebileceklerini farketmeleri yada iletişimi sorunsuz gerçekleştirme adına süregelen alışkanlıklarını değiştirme sürecine girmeleri çaba ve inanç gerektiren eylemlerdir. Kişilerin kendi iletişim dillerini geliştirme veya değiştirmeleri süreci çok kolay olmayabilir.

İnsan yaptığı işin niteliğine inanarak ortaya çıkardığı performanstan doyum sağlar ve aynı şekilde olumlu geri bildirimlerden, takdir görmekten haz alır. Kendilerinin iç motivasyonunu keşfetmemiş ve ideallerini belirleyip hedefler koymamış kişiler dış etkenlerden çoğu zaman demotive olmaktadır.

Farkındalığı oluşmuş, iletişim becerilerini geliştirebilmiş kişiler, kendilerine ve yaptıkları işe saygısı olan kişilerdir. Yapılan eleştirileri değerlendirir fakat kendilerini demotive etmezler. İdealleri için işlerinde profesyonel bir duruş sergileyebilirler. Belirttiğim noktalardaki eksikliklerin fark edilip, üzerinde gelişme sağlanabilmesi aslında bir içsel yolculuk ve kişisel gelişim sürecidir. Bu sürece destek olan Yaratıcı Drama Yöntemi bu noktada önemli bir eğitim aracıdır.

Emre İnal
Yaratıcı Drama Eğitmeni