Galip ya da Mağlup olmak, Ne kadar önemlidir sizin için?

Yıllar önce daha Çocuk denecek yaşta iken gazetede okuduğum bir haberin etkisi hala üzerimdedir; hangi ülke ve neresi gibi özellikleri hatırlayamıyorum.
Haberin konusu şöyle idi: Uçak yolculuğu korkusu olan anne, o gün sabah, oğlunun uçağa binip gitmesini istemez ve onu bu tehlikeli yolculuktan korumak için sabah erken saatte uçağa yetişmesi için uyandırmaya söz verdiği oğlunu uykudan uyandırmaz. Saatler sonra radyoda korktuğu haberin gerçek olduğunu, o uçağın düştüğünü ve kimsenin kurtulamadığını, tüm yolcuların öldüğü haberini duyar. Sevgiyle oğlunun odasına koşar ve bu haberi kendisiyle paylaşmak için oğlunu uyandırmak ister. Ancak oğlu uyanmaz. Hayatını uçağa bindirmeyerek korumak istediği oğlu, yatağında çoktan ölmüştür…

Hani şöyle bir söz vardır; “her şey olacağına varır.”
Tabii bu ve bunun gibi durumlar, bu gibi sözler, insanı mücadeleden ve yaşam kavgasından uzaklaştırır, tembelleştirir gibi korkularla olacak, fazla rağbet görmezler. Ancak fazla rağbet görmemeleri demek, göz ardı edilecek gerçekler oldukları anlamına da gelmez.
Öte yandan hiç birimiz, ne kadar yaşayacağımızı, ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz. Ancak yıllar sonrası için dahi planlar yapıyor, mücadeleler içine giriyoruz. Ölecek olma gerçeğimiz bizlerin yan gelip yatma sebebi olmuyor. Bu durum da ölüm gerçeği gibidir. Kısacası şöyle söyleyebiliriz: `hedefimizi sadece çalışarak elde edemeyiz belki, ancak elde edenler yine çalışanlardır.` Sadece önemli olan, amacımız kıldığımız hedefimizi, hayatımızın olmazsa olmazı haline getirmemektir. Çünkü o zaman savaşa girmiş gibi olur, her durumu mübah görür, illegal yolları deneyecek olma riskinden de kurtulamayız. Hedefimize ulaşamasak da sevmenin, yeryüzünde sevgi gibi bir varlığın güzelliğini, bunun farkında olmanın da ayrıcalık olduğunu görerek hayata bakabilmek, bizlere mağlubiyetin acısını unutturur ve mağlubiyeti de olgunlukla kabul edecek hoşgörüyü kazandırır.
Böylece sadece kazanımlar değil, mağlubiyetlerin de bizlere kattığı çok değerler olduğunu, hedefimizi kazanarak olmasa da güzel değerler kazanarak yine, hedefimize ulaşanlar olduğumuzu da görmüş oluruz….

Kendimize öncelikle şu soruları soralım;
1- Çocuğumuzun yüksek not almak için sınavda kopya çekmesini nasıl karşılarız? (dikkat edelim, bu uygulama ile sınava çalışan Çocukların hakkına tecavüz edilmiş ve hak edilmemiş bir galibiyet alınır.)
2- Çocuğumuzun sevdiği insanla evlenmek için kendisiyle yalan konuşmasını nasıl karşılarız? (dikkat edelim, hayat arkadaşı olarak seçtiği birey daha hayat arkadaşı olmadan aldatılıyor.)
Gibi soruları kendimize tekrar tekrar soralım… Bu sorulara dürüst cevaplar verelim lütfen. Bilelim ki eğer bu tür durumları normal karşılıyor isek, karşılayacak isek bunu da kabul edelim. Bu gerçeği en azından kendimize itiraf edelim. Ardından şunu da soralım;
Tamam, ilk etapta çocuğumuz hedefine ulaştı diye sevineceğiz. Ancak, ya sonra?

Gerçek galibiyet, paylaşılarak büyür, sevgi taşır, mutluluk getirir… Galibiyetlerin her anı, saniyeleri dahi anlatılarak dillen¬dirilir. Eğer galibiyete ulaşma yolundaki bir adım anlatılamıyor ve utançla gizleniyor ise, o galibiyet, gerçek galibiyet değildir!

Şahnaz Aras
Çocuk Gelişimi Eğitimcisi